RECHTSGEBIEDEN

Naast algemene juridische advisering heeft ons kantoor zich gespecialiseerd in de volgende gebieden:

Handelsrecht en Ondernemingsrecht
Arbeidrecht en ontslagrecht
Geschillen onroerend goed
Huur bedrijfs- en woonruimte
Echtscheiding, alimentatie en kinderen
Intellectuele Eigendom
Mededingingsrecht
Media- en Informatie recht, E-Commerce en Internet Belastingrecht
Erfrecht
Ambtenarenrecht
Schade en aansprakelijkheid
Strafrecht
Sociaal zekerheidsrecht

Strafzaken

Strafrecht Algemeen

1. Dient de advocaat te worden toegelaten tot het eerste politieverhoor?

2. Bestraffing door het Openbaar Ministerie

3. Rijden onder invloed en wettelijke waarborgen

Dient de advocaat te worden toegelaten tot het eerste politieverhoor?

Bij een politieverhoor is vaak sprake van een ongelijke situatie. In tegenstelling tot de ondervragers heeft de ondervraagde doorgaans geen ervaring met politieverhoren. Een verdachte kan vaak het strafproces niet overzien en heeft meestal geen weet van de stand van het onderzoek. Een onschuldige die snel naar huis wil, kan zich tijdens het eerste verhoor onnodig in de nesten werken. Hij kan zijn eerste verklaringen later niet meer intrekken waardoor hij zich de rest van het proces voor zijn ongelukkige uitspraken moet blijven verantwoorden.

Er kan nog meer ongelijkheid optreden als opsporingsambtenaren druk gaan uitoefenen om een bepaalde verklaring te verkrijgen. Met indringend verhoren is niets mis, maar als een opsporingsambtenaar bijvoorbeeld strikvragen gaat stellen, woorden in de mond gaat leggen of morele druk gaat uitoefenen kan ook iemand die geen blaam treft in grote moeilijkheden komen.

Zeker bij ernstige misdrijven kan bij opsporingsambtenaren de – overigens invoelbare – neiging opkomen om iemand het vuur aan de schenen te leggen. Opsporingsambtenaren moeten echter zorgvuldig te werk blijven gaan. Hoe ernstig het feit en de verdenking ook is, iemand mag niet worden gedwongen om een verklaring af te leggen, aldus de rechtbank Maastricht in 2004. In het recente verleden zijn er nog onschuldigen veroordeeld (en weer vrijgelaten) op basis van verklaringen die onvrijwillig bleken te zijn afgelegd.

Vorige maand heeft het Europees Hof voor de Rechten van de Mens bepaald dat bij een eerlijk proces de verdachte zich al bij de eerste politieverhoren door een advocaat moet kunnen laten bijstaan. De procesverhoudingen tussen ondervragers en ondervraagde worden dan meer gelijkgetrokken en de advocaat kan ingrijpen als er ongeoorloofde druk wordt toegepast. Deze uitspraak is bijzonder omdat in Nederland, anders dan bijvoorbeeld in de VS, advocaten in de regel bij politieverhoren worden geweerd.  

De rechterlijke macht aarzelt op dit moment nog om de conclusie te trekken dat de advocaat al tot het eerste verhoor bij de politie moet worden toegelaten. Naar aanleiding van Kamervragen heeft de minister van Justitie tot Pasen uitstel gevraagd om over de (praktische) gevolgen van deze uitspraak na te denken. Als de minister deze uitspraak volgt, zullen de belangen van de verdachte aanzienlijk worden tegemoetgekomen.

........terug naar boven

	Mr. J.J.C. Delahaye
	Column Maart 2008

Bestraffing door het Openbaar Ministerie

Op 1 februari 2008 is de Wet OM-afdoening in werking getreden. Deze wet stelt het Openbaar Ministerie (OM) in de gelegenheid – in een beperkt aantal gevallen – zelf straffen op te leggen door middel van een zogenaamde “strafbeschikking”. Daarbij kan het o.a. gaan om een geldboete of  taakstraf. Ook kan het OM een maatregel opleggen zoals de schadevergoedingsmaatregel.

Het OM doet dus zelf de zaak af zonder tussenkomst van een onafhankelijke rechter. Dit is overigens niet nieuw. Immers ook vóór 1 februari 2008 kwam het voor dat het OM zelf zaken afdeed doormiddel van een transactie. Toch zijn er belangrijke verschillen tussen de transactie en de strafbeschikking.

Ten eerste is het OM bij een strafbeschikking (in tegenstelling tot bij een transactie) niet afhankelijk van de medewerking van de verdachte. Indien de verdachte niet reageerde op een transactievoorstel dan moest het OM de zaak voor de rechter brengen. Bij de strafbeschikking is dat niet meer nodig! Als de beschikking is opgelegd en de verdachte weigert vervolgens te betalen dan kan het OM de sanctie tenuitvoerleggen. De verdachte heeft wel de mogelijkheid om verzet aan te tekenen. De strafrechter zal de strafzaak dan in zijn geheel opnieuw beoordelen.

Ten tweede betekent het accepteren van een transactie door een verdachte niet dat daarmee de schuld van de verdachte aan het strafbare feit vaststaat. Met het opleggen van een strafbeschikking stelt de Officier echter wel de schuld van de verdachte aan een strafbaar feit vast.

Het voorgaande heeft twee belangrijke gevolgen. Enerzijds verschuift het procesinitiatief van het OM naar de verdachte. Immers de verdachte moet in verzet komen tegen de strafbeschikking. Ten tweede wordt het centrale uitgangspunt van ons strafprocesrecht dat alleen de strafrechter een straf mag opleggen en de schuld van de verdachte mag vaststellen losgelaten!

Heeft U juridische vragen dan kunt U voor een geheel vrijblijvend en kosteloos eerste gesprek contact opnemen met Mr J.J.C. Delahaye, Brusselsestraat 51 te Maastricht.
Tel: 043-3259679 of e-mail: delahaye@leliveldadvocaten.nl

........terug naar boven

	Mr. J.J.C. Delahaye
	Column November 2007

Rijden onder invloed en wettelijke waarborgen

Jaarlijks speelt alcohol een rol in meer dan 4000 letselongevallen, waarbij meer dan 1000 doden en zwaargewonden vallen. In dit licht is het dan ook alleen maar te beamen dat de wetgever rijden onder invloed strafbaar heeft gesteld.

Doch hoe moet worden vastgesteld of iemand onder invloed heeft gereden en wat voor een procedurele waarborgen gelden er? Het begint allemaal met de verdenking dat de bestuurder onder invloed van alcohol rijdt. Deze verdenking kan ontstaan omdat de opsporingsambtenaar op grond van zijn controlebevoegdheid een motorvoertuig stil houdt en verlangt dat de bestuurder een voorlopige ademanalyse aflegt. Let op: het is verplicht om hieraan medewerking te verlenen! Anderzijds kan de verdenking ontstaan door het gedrag van de bestuurder; een bestuurder die over de weg slingert of met een dubbele tong spreekt. 

Zodra er sprake is van een verdenking van “rijden onder invloed” kan de opsporingsambtenaar de betrokkene bevelen om medewerking te verlenen aan een (officiële) ademanalyse (op het bureau). Medewerking is verplicht; weigering is zelfs een strafbaar feit! De wetgever heeft de procedure bij ademanalyse echter omgeven met zeer strikte waarborgen die moeten voorkomen dat iemand ten onrechte of op een te hoog alcoholpercentage wordt veroordeeld.

Eén van deze formaliteiten betreft de zogenaamde “20 minuten” termijn. De ademanalyse mag niets plaatsvinden binnen 20 minuten na de vordering tot het verlenen van medewerking aan de voorlopige ademanalyse. Deze regel wordt door de rechtspraak zeer strikt geïnterpreteerd. Bij ademanalyse binnen de 20-minutentermijn zou het zo kunnen zijn dat het mondalcoholgehalte en niet het alcoholgehalte van de uitgeademde lucht wordt gemeten. Slechts het laatste gehalte is bepalend voor de strafbaarheid. Voorts dient de ademanalyse afgenomen te worden door een daartoe bevoegde ambtenaar. Daarnaast heeft betrokkene ook recht op een zogenaamd “tegenonderzoek”. Wanneer het resultaat betwijfeld wordt kan de betrokkene de politie verzoeken om een tegenonderzoek. De kosten hiervoor komen echter voor eigen rekening van de betrokkene. Indien deze hiermee akkoord gaat dan is de politie verplicht om mee te werken aan dit tegenonderzoek. Doorgaans zal het tegenonderzoek plaatsvinden middels een bloedproef.

Ondanks alle wettelijke waarborgen voor de betrokkene blijft natuurlijk het beste: “glaasje op láát je rijden”.

........terug naar boven